In the end, it doesn’t even matter

I tried so hard
And got so far
But in the end
It doesn’t even matter
I had to fall
To lose it all
But in the end
It doesn’t even matter

Hierboven staat een fragment uit ‘In The End’ van Linkin Park. Dit nummer stond de afgelopen weken centraal in ons leven. Mijn broertje besloot op dinsdag 15 november dat het genoeg was. Hij beëindigde zijn leven en liet ons met veel vragen achter.

Waarom heeft hij deze stap gezet?

Waarom kon hij zijn pijn niet met ons delen?

Hadden we…?

Wat als…?

Eigenlijk maakt het allemaal niet uit.

In the end, it doesn’t even matter. 

Ook al zouden we antwoord krijgen op al onze vragen, het resultaat blijft hetzelfde. Wouter, mijn broertje, mijn maatje is er niet meer.

22 november namen we definitief afscheid van Wouter. Met veel muziek en mooie herinneringen namen we afscheid van de jongen die we voor de rest van ons leven moeten missen. Het is niet makkelijk om afscheid te nemen. Het is zelfs f*cking moeilijk. Alles doet pijn, ik voel me leeg en alleen. En dat terwijl ik zoveel fijne mensen om me heen heb.

Maar ik moet me niet aanstellen. Want wat moet Wouter wel niet gevoeld hebben voordat hij ons zo verliet? Ik kan het me allemaal maar moeilijk voorstellen. En juist dat sterkt me.

Ik heb het niet moeilijk.

Wouter, die had het pas moeilijk.

Hij zou ook niet anders willen, dan dat we verder gaan. Het leven verder oppakken. Een ritme zoeken. Verder leven met de mooie herinneringen aan Wouter en accepteren dat er geen nieuwe herinneringen meer bij komen.

En dat gaat ons lukken. Niet morgen en ook nog niet overmorgen. Ooit.

In the end, it doesn’t even matter.

Het leven gaat weer verder.

Comments

  1. Poeh, koude rillingen.
    Heel veel sterkte met dit verlies.

    RonH
    (myWindows.nl)

  2. Yvonne Mud says:

    Beste Martijn,
    Wat een verdriet en wat een grondhouding om dit te lijf te gaan. Jullie hebben een mooi afscheid geregeld. Dit kon nooit voorkomen worden. Een ieder heeft recht op zijn eigen beslissingen. Heel veel sterkte gewenst.
    Groet,
    Yvonne Mud

  3. Jeetje, wat heftig. 🙁
    Heel sterkte Martijn.

  4. <3 Ik ken het gevoel. 15 jaar geleden mijn zus verloren, het wordt anders, trust me. Het gaat nooit weg, maar het wordt anders. Sterkte!

  5. Lucienne en Fred says:

    Martijn, we zijn gelukkig om jouw broer, een man met zoveel klasse, bescheidenheid en liefde te hebben mogen leren kennen. Hij zal voor ons in gedachte altijd voortleven, dat blijft!!!!

Trackbacks

  1. […] De kerel die ik al 29 jaar ken is er echt niet meer. Het blijft ongelooflijk en onwerkelijk. Iets in mij weigert het te geloven. Het klopt gewoon niet. […]

  2. […] 2016 blijft voor altijd het jaar dat mijn broertje ons verliet. […]

  3. […] precieze moment weet ik niet meer, maar ik wist dat ik iets wilde doen om Wouter te herinneren. Om Wouter te gedenken. Niet dat ik bang ben om mijn lieve broertje ooit te vergeten, maar om me te […]

  4. […] zijn snel gemaakt. Het is nog maar een paar maanden geleden dat mijn broertje ons verlaten heeft. En het duurt nog een paar dagen of weken dat mijn dochtertje geboren wordt. Je kunt je dus een […]

Speak Your Mind

*